آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب
Bannerside


۱۲ بهمن ۱۳۹۷

مجله تابلو

بدون دسته بندی


سرمقاله: پایانی برای آغاز دوباره…


 

نشریه‌ی تابلو، بار دیگر تابلوی پایان راه را پیش‌ روی‌ خود می‌بیند. اما این شاید پایان همیشگی راهی نباشد که ما همراه با مخاطبان‌ خود پیموده‌ایم. تابلو، پیش‌تر هم نوار خط پایان را قطع کرده بود، حدود سه سال پیش، و باز هم سر برآورد و آغاز کرد.

آخرین شماره‌ی سه سال پیش تابلو عنوانش این بود: «طبیعتی که بی‌جان می‌شود»، در سه سال گذشته طبیعتِ کشور ما بی‌جانیِ بیش‌تر و بیش‌تری را از سر گذرانده است. اما این بی‌جانی فقط رمق طبیعت را نگرفته است. مردمانِ آن طبیعت بی‌جان‌شونده نیز به مرور کم‌ رمق‌تر و افسرده‌تر و در همان حال سرگردان‌تر و گاه عاصی‌تر از پیش شده‌اند. نه در افق طبیعت ابر باران‌زایی می‌بینند نه در افق جامعه از ابرهای بارآور امید خبری می‌شنوند. از پس و پیش، و از بالا و پایین، جهان طبیعت و جهان آدمیان، باران سیاه بی‌فرجامی می‌بارند.

گرچه امید‌ها می‌روند که مدفون شوند، اما امیدواران هنوز مقاومت می‌کنند. آن‌ها به توان‌های آشوبنده و قابلیت‌های نهفته باور دارند، به جان‌های بیدارشونده و بیدارگری که بیداد را به بیابان نیستی درمی‌اندازد.

هر چه هست، در میانه‌‌ی این امید‌ها و ناامیدی‌ها، در ورطه‌ی این تطلاطم‌ها و عصیان‌ها، تابلو کوشیده است نمایش‌گر آرا و افکار و رویدادهایی باشد که سویه‌های مختلف این احوالات دگرگون را بیان می‌کنند، و آن‌چه را متخصصان و اهل نظر در خشت‌ خام تحولات می‌بینند به آینه‌ی دیدار شما بیاورد.

گسترش روزافزون رسانه‌‌های اجتماعی و تغییر شیوه‌‌ی مصرف فرهنگی جوانان که مخاطبان اصلی تابلو بودند، تابلو را نیز ناگزیر به تغییراتی کرد، به گونه‌ای که دو شماره‌ی آخر آن نه در قالب همیشگی (به صورت یک مجله‌ی کامل) که به شکلی پویاتر و به‌ تدریج منتشر شد تا شاید با ضرباهنگ تند رخدادهای میهن همراه شود.

 

اکنون در این سراشیب تند حوادث وطن، و در دل ریتم شتاب‌گیرنده‌‌ی جهان، تابلو دارد آرام می‌گیرد و به پایان راه انتشار دوره‌‌ی دوم خود می‌رسد، اما ما همچنان امیدواریم به شروعی دوباره، دیر یا زود.