آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۹ خرداد ۱۳۹۷

شراگیم زند

فرهنگ


موضوع زنگ انشا: ازدواج


 

با نام و یاد خدا انشای خود را با موضوع «ازدواج» که همانا تشکیل خانواده می‌باشد آغاز می‌نمایم. بر همگان واضح و مبرهن است که ازدواج به خودی خود یک امر خیر می‌باشد و در دین ما به آن توصیه‌های زیادی شده است. خود من با این‌که هنوز شانزده سالم تمام نشده است اما تنی چند از دختران فامیل و غیرفامیل را در اینستاگرام زیر نظر دارم تا ان شاء‌الله در آینده‌ای نزدیک، بتوانم ایشان را مورد وصلت قرار دهم. البته وقتی من این مساله را با پدر بزرگوارم مطرح کردم ایشان من را بزغاله خطاب کرده و گفتند که دهانم بوی شیر می‌دهد. البته احترام پدر واجب است اما ایشان از دل ما جوانان خبر ندارند. خوشبختانه در امر خیر نه تنها نیازی به استخاره نیست بلکه نیاز به اجازه‌ی ایشان هم نیست و حتی اگر پدرم من را انسانی کامل و دارای شعور و احساس برای تشکیل خانواده نداند اما قانون به من اجازه می‌دهد که با همین عقل و شعور خود بتوانم تشکیل خانواده داده و خوشبخت شوم. البته این حق مخصوص ما آقایان است که تقریبا از بدو تولد هسته‌ی اولیه‌ی شعورمان شکل گرفته و کامل شده است. اگر خدایی ناکرده من دختر به دنیا آمده بودم هیچگاه به این درجه از تکامل نمی‌رسیدم که در این سن بتوانم خودم برای ازدواجم تصمیم بگیرم. البته این روزها متاسفانه برخی زنان با زیرسوال بردن خلقت خداوند سعی می‌کنند پای خود را داخل کفش ما مردها فرو نمایند. مثلا همین چند وقت پیش گفته شد که می‌خواهند قانونی را تصویب کنند که یک زن اگر به فرض مدرک دکترا گرفت دیگر خودش بتواند برای ازدواج تصمیم بگیرد و نیازی به اجازه پدر نداشته باشد. این حرف‌ها از نظر من به هیچ‌وجه درست نیست و همه می‌دانند که تحصیلات و حفظ کردن یک سری فرمول و معادله و مانند آن، با خودش فهم و شعور نمی‌آورد. البته من این حرف‌ها را هیچ‌وقت در حضور مادر و خواهرم بر زبان نمی‌آورم چراکه حقیقت تلخ است و آن‌ها ناراحت می‌شوند و ممکن است با دمپایی یا پاشنه‌ی کفش خود من را مورد خشونت خانگی قرار دهند، اما در این کلاس که همه الحمدلله مرد هستیم گفتن این حرف‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کند. هزاران سال پیش فردوسی شاعر بزرگ ما فرموده بود: «زنان را همین بس بود یک هنر، نشینند و زایند شیران نر» که این نشان‌دهنده‌ی این است که ما نرها از همان زمان قدیم از چه جایگاه ویژه‌ای در عالم هستی برخوردار بودیم. متاسفانه عده‌ای از زن‌ها تحت‌تاثیر تبلیغات ماهواره و اینترنت این حقایق روشن را نمی‌بینند و علاوه بر طرح قبلی، طرح دیگری که آن‌ها می‌خواهند در مجلس تصویب کنند این است که اگر خانمی بالاتر از ۲۸ سال داشت و هنوز شوهر نکرده بود دیگر برای شوهر کردن نیازی به اجازه‌ی پدر نداشته باشد. این هم درست نیست چرا که این مساله واقعا برای خود زنان عیب است، این حس به آدم دست می‌دهد که ۲۸ سالگی بلانسبت سن ترشیدگی‌ست و اگر دختری تا این سن شوهر نکرده باشد دیگر باید ولش کنند به امان خدا تا خودش سرخود برود در کوچه و خیابان برای خودش شوهر دست و پا کند و به اجازه‌ی پدر نیازی ندارد. در صورتی که من به‌عنوان یک نوجوان ۱۶ ساله با این طرز فکر و نگاه جنسیتی به زنان سرزمینم مخالف و معتقد هستم که نه سن و سال و نه میزان تحصیلات و نه حتی کار و درآمد چیزی از زنانگی خانم‌ها کم نمی‌کند و به هر حال آن‌ها موجوداتی احساساتی هستند که برای گرفتن تصمیم‌های بزرگی مانند ازدواج نیاز به اجازه و موافقت یک شخص عاقل نر دارند. شاید عده‌ای بگویند تو که خودت قصد داری بدون اجازه‌ی پدرت تشکیل زندگی بدهی نباید این حرف‌ها را بزنی. این افراد متاسفانه متوجه تفاوت‌های بنیادین بین زن و مرد نیستند. تفاوت‌هایی که البته الان درست نیست و من هم رویم نمی‌شود در محیط کلاس آن‌ها را بیان نمایم و توصیه می‌کنم برای اطلاع از آن‌ها خودتان در اینترنت سرچ کنید و یا کتاب‌های آناتومی بدن انسان را مطالعه فرمایید.

این بود انشا من.