آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۲ دی ۱۳۹۶

مجله تابلو

بدون دسته بندی


دانلود مجله‌تابلو | شماره ی ۳۲ | از می تا عرق


دانلود مجله‌ی تابلو | کیفیت بالا | ۵۰ مگابایت

دانلود مجله‌ی تابلو | کیفیت متوسط | ۲۸ مگابایت

دانلود مجله‌ی تابلو | کیفیت پایین | ۷ مگابایت

 

 

 

 

سخن سردبیر | حسن سربخشیان

دهه‌ی هفتاد شمسی در روزهای جوانی‌ام همواره سوالی ذهنم را مشغول می‌کرد، آیا ساقی و می و شرابی که در شعر و ادبیات توسط بزرگان ادب فارسی نوشته شده بود واقعیت داشت یا فقط جنبه‌ی عرفانی را شامل می‌شد؟ زمان برد تا فهمیدم جواب مثبت بود و می و شراب شعرها واقعی است!
منع نوشیدن الکل با نگرشی مذهبی نه تنها در اسلام بلکه در گرایش‌های دینی و مذهبی همچون بهائیت و مورمون‌ها که نمونه‌های مدرن در مواجه انسان امروزی با مذهب به شمار می‌روند، نیز وجود دارد. به‌عبارتی فردی معتقد به اصول اسلامی، بهایی و مورمون نباید الکل بنوشد، اما آیا در واقعیت این چنین است؟
در ایران بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ قانون ممنوعیت تولید، عرضه و نوشیدن الکل برای مسلمانان به صورت کلی و برای غیرمسلمانان در محیط‌های عمومی وضع و به اجرا گذاشته شد. نزدیک چهل سال است که جامعه‌ی اقلیت ایرانی (ارمنی، کلیمی) و همچنین دیپلمات‌های سفارتخانه‌های کشورهای خارجی مقیم ایران بخش بسیار اندکی از نیاز جامعه‌ای (با اکثریت مسلمان) به الکل را تامین می‌کنند. اما عمده تجارت این محصول ممنوعه در ایران از راه قاچاق صورت می‌گیرد. اگر شما ساقی خودتان را در شهری همچون تهران داشته باشید دسترسی‌تان به الکل در کم‌تر از نیم ساعت، آن هم با سرویس ویٰژه تحویل در درب منزل خواهد بود و نیازی به مراجعه به سوپرمارکت‌های ویژه را ندارید! توجه داشته باشید این مساله در کلان شهری همچون تهران که به‌طور متوسط هر شهروند ساعت‌ها وقتش در ترافیک وحشتناک بزرگراه‌ها تلف می‌شود چقدر می‌تواند مفید واقع شود! در واقع شما در آسان‌ترین شکل موجود به الکل دسترسی دارید، گیرم کمی گرانتر اما می‌ارزد به این‌که گیر ماموران پلیس یا بسیج نیافتید!
اما اگر فردی توان مالی برای خرید یک بطری ودکا یا ویسکی اصل در تهران را نداشته باشد ناچار به مشروبات الکلی دست‌ساز روی خواهد آورد که پیامد این کار گاهی اوقات خطرناک خواهد بود. بر اساس اخبار منتشر شده گاه و بی‌گاه در رسانه‌ها کم نیستند کسانی که قربانی مصرف مشروبات الکلی دست‌ساز می‌شوند.
روزنامه نیویورک تایمز در مطلبی به گذشت چندین دهه از منع مصرف مشروبات الکلی در تهران اشاره کرده اما در عین حال با وجود تاسیس مراکز ترک اعتیاد و الکل که از دو سال پیش وزارت بهداشت جمهوری اسلامی اجازه آن را به مراکز خصوصی داده است، اکنون جامعه ایران پذیرفته است که مشکلی اساسی در این زمینه همچنان پابرجاست.
نوشیدن مشروبات الکی در بسیاری از جوامع دنیای غرب و شرق همواره موجب بروز مشکلات بسیاری برای شهروندان شده و مجازات آن‌ها را در پی داشته است. برای نمونه ۹۸ سال پیش در آمریکا قانونی وضع شد که به موجب آن تولید، حمل و فروش مشروبات الکی ممنوع شد. علت این ممنوعیت درمان جامعه‌ی مریض عنوان شده بود که خشونت‌های خانوادگی و فساد سیاست‌مداران را از جمله عوارض الکلی بودن می‌دانست. این قانون ۱۳ سال در تمام آمریکا به اجرا درآمد.
پیش از آن امپراطوری روسیه‌ (بعدها اتحاد جماهیر شوروی) نیز ممنوعیت نوشیدن الکل را به مدت نه سال از ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۳ به اجرا گذاشته بود.

من پنج سال پیش در نشستی در آمریکا در دیدار با یک مفسر نام آشنای قرآن (به دلایل اخلاقی اسم ایشان را ذکر نمی‌کنم) این سوال را مطرح کردم که آیا اصولا در قرآن منعی برای نوشیدن الکل وجود دارد یا نه؟ پاسخ ایشان کوتاه و به این شکل بود: چنین مساله‌ای تنها به خود شخص مربوط می‌شود، اگر تنها در زمان نماز و مناجات با خدا الکل نوشیده نشود کافیست!
اما اگر بپذیریم این مساله امری شخصی است، از تبعات اجتماعی آن نباید غافل بود. عدم وجود آموزش لازم در کنار ممنوعیت موجود در جامعه‌ی ایران باعث شده است تا جوان ایرانی به محض این‌که دسترسی به الکل پیدا کرد تا خرخره بنوشد و مست شود و در مواردی با رانندگی در زمان مستی جان خود و دیگران را هم به خطر بیاندازد.
آگاهی از اصول ابتدایی نوشیدن الکل و رعایت سن قانونی در مصرف مشروبات الکلی ابتدایی‌ترین نکات مورد نیاز در این زمینه به شمار می‌روند. در این شماره‌ی تابلو از همین منظر به موضوع الکل پرداخته‌ایم، امین بزرگیان از اندیشیدن با جام می نوشته است، این‌که الکل چیست و آیا میانجی ما برای رها شدن از سلطه‌ی عقل و واقعیت است؟ پژمان تهوری در مطلبی از تغییر رویکرد مردم در جامعه‌ی ایران نوشته است که میکده را اندرونی کرده و نماز را در بیرون از خانه اجابت می‌کنند. شهرنوش پارسی‌پور از عرق خوری‌های روشنفکرانه نوشته است و فرهاد مرادیان از تولید شراب توسط یهودیان در ایران. مهدی تاجیک نیز از فعالیت مراکز ترک اعتیاد در ایران نوشته است و این‌که وجود چنین مراکزی به معنای پذیرفتن واقعیت استفاده از الکل در جامعه است.
همچنین چندین مطلب و ویدیوی دیگر در این زمینه را در شماره سی و دوم تابلو می‌توانید ببینید و بخوانید.