آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۱۲ شهریور ۱۳۹۶

نفیسه مطلق

اجتماع


سیرک اجتماعی؛ شادی در دل جنگ


 

سیرک اجتماعی یک روش خلاقانه‌ی آموزشی و پرورشی‌ است و بیش‌تر در جوامع و کشورهای بحران‌زده دایر می‌شود. در جامعه‌ای که به علت جنگ و درگیری‌های داخلی دچار بحران می‌شود، کودکان از آسیب‌های روحی و روانی جدی رنج می‌برند. عدم اعتماد به نفس، از دست دان اعتماد به انسان دیگر، عدم کنترل خشم و احساسات از جمله‌ی این آسیب‌هاست. در سیرک‌های اجتماعی تلاش می‌شود تا با استفاده از هنرهای فیزیکی به رفع این آسیب‌ها بپردازند تا شاید نسلی با مشکلات روحی کم‌تر وارد جامعه‌ی بزرگ‌سال شود.
سیرک اجتماعی افغانستان توسط یک مربی رقص دانمارکی به نام «دیوید میسون» در سال ۲۰۰۲ تاسیس شده است. روش گرداندن سیرک اجتماعی افغانستان به شکلی بوده که امروز بعد از گذشت ۱۵ سال این مرکز توسط هنرمندان نسل‌های قبلی اداره و از طریق کمک‌های مردمی و سازمان‌ مختلف تامین مالی می‌شود.
در این مرکز «جاگلینگ» یکی از اصلی‌ترین بازی‌های پرورشی‌ست که با پرتاب متناوب سه تا پنج توپ به کنترل و تعادل فکر و بدن کمک می‌کند. سایر فعالیت‌های این سیرک اجتماعی شامل راه رفتن روی بند، توپ‌های بزرگ، تک‌ چرخ‌ها و چوب‌های بلند است. علاوه بر این نمایش‌های آموزشی، شورای کودکان، آموزش به کودکان کمپ‌های آوارگان و انواع کارهای گروهی فرهنگی و هنری از دیگر برنامه‌های این مرکز است که به صورت رایگان ارایه می‌شود. در سیرک اجتماعی افغانستان به فعالیت دختران توجه ویژه‌‌ می‌شود و آن‌ها در تمام نمایش‌ها و برنامه‌ها حضور جدی دارند.
گردانندگان این مراکز معتقدند که شادی و سلامت روح این کودکان باید پیش از آموزش‌های سنتی مورد توجه قرار گیرد چرا‌که کودکی که به لحاظ روحی آسیب دیده است در یادگیری دچار اختلال و گاهی موضع‌گیری می‌شود. آن‌ها تلاش می‌کنند تا حد امکان شادی‌های از‌‌دست‌رفته را به جامعه‌ی خسته از جنگ و بحران بازگردانند. این مرکز تاکنون بیش از پنج هزار نمایش در شهرهای مختلف افغانستان برگزار کرده و در چند شعر بزرگ افغانستان شعبه دارد.

 

This slideshow requires JavaScript.