آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۱۰ تیر ۱۳۹۶

نفیسه مطلق

ویدیو


امنیت در افغانستان؛ کلافی سردرگم


 

افغانستان دهه‌هاست که با جنگ و ناامنی و فقر تبدیل شده به سرزمینی برای گریختن و نه ماندن. ترک وطن و گرفتن تابعیت یک کشور امن از دغدغه‌های اصلی مردم افغانستان است که در گفتگوهای روزانه‌شان مدام شنیده می‌شود. البته گروهی هم به خاطر هزینه‌ی گزاف و سختی‌های مهاجرت و یا گروهی به خاطر وطن‌داری و عزم برای آبادسازی آن به گزینه‌ی مهاجرت نه می‌گویند.
اما ترک وطن و پذیرفتن سختی مهاجرت همه‌ی داستان این آدم‌ها نیست متاسفانه مهاجرت برای بسیاری از آن‌ها منجر به گرفتن تابعیت یک کشور دیگر نمی‌شود و میلیون‌ها نفر از مردم این کشور تا چند نسل به عنوان مهاجر و پناهنده در یک کشور دیگر زندگی می‌کنند. سال گذشته اداره‌ی مهاجرت آلمان اعلام کرد که از ۱۹۷ هزار درخواست فقط با درخواست پذیرش ۹۰ هزار نفر اهل افغانستان موافقت شده است. ایران و پاکستان بیش از شش میلیون نفر از مردم افغانستان را در خود پناه داده‌اند. اما شرایط دشوار مهاجرت باعث شده که در سال‌های اخیر هزاران نفر از این پناهجوها به وطن بازگردند و زندگی در شرایط بحران‌زده‌ی کشورشان را به زندگی در غربت ترجیح دهند. البته پیشرفت این روند با بالاگرفتن خشونت‌ها و ناامنی‌های چند سال اخیر بسیار کم شده است.
اما فقط جنگ و ناامنی وفقر نیست که بودن در افغانستان را سخت کرده است بلکه اختلاف‌های داخلی و تبعیض‌های قومی از مشکلات دیگر این کشور است. اختلاف‌هایی که مانع تحصیل، پیشرفت و آزادی‌های اجتماعی گروه بزرگی از مردم افغانستان که عمدتا در شهرهای کوچک زندگی می‌کنند شده است. با قدرت گرفتن گروه‌های تروریستی و اسلام‌گرایان افراطی این اختلاف‌های قومی و قبیله‌ای بحرانی‌تر از گذشته شده و این افراد برای زندگی امن به شهرها و کشورهای دیگر کوچ کرده‌اند.
در عین حال گزارش‌های زیادی بیکاری را مهم‌ترین دلیل مهاجرت افغانستانی‌ها برشمرده‌اند. بیکاری و پیامد آن فقر، معلول مستقیم سال‌ها جنگ و ناامنی‌ در این کشور است. بسیاری از جوانان افغانستان تاکید دارند که در صورت داشتن کار و درآمد حاضر هستند در همین شرایط بحرانی در کشورشان زندگی کنند. آمار دقیقی وجود ندارد اما بر اساس تخمین‌ها حدود ۶۰ درصد جمعیت ۳۲ میلیونی این کشور را جوانان تشکیل می‌دهند که بیشترشان بیکار هستند. عدم امنیت باعث شده که پروژه‌ها و سرمایه‌گذاری کلان خارجی در افغانستان با شکست یا کاهش چشمگیر روبه‌رو شود و برقراری امنیت در این کشور را به کلافی سردرگم بدل کند.