آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۳ بهمن ۱۳۹۳

نسرین افضلی

اجتماع


سریع و سریعتر


xz109
آموزش و جامعه‌پذیری جنسیتی افراد نقش عمده‌ای در رفتارهای منطبق بر کلیشه‌های جنسیتی آن‌ها دارد. یکی از رایج‌ترین کلیشه‌های جنسیتی که به طور مستقیم و غیرمستقیم القا می‌شود٬ آموزش خشونت و بی‌پروایی به پسران، و احتیاط و محافظه‌کاری به دختران است. رفتارهای بی‌پروا و ریسک‌پذیری دختران٬ و رفتارهای احساسی و ترس پسران تقبیح می‌شود، که نتیجه‌ی آن در درازمدت تضعیف این وجه شخصیتی آن‌ها و تقویت بخش متناسب با کلیشه‌های جنسیتی است. فیلم٬ کارتون٬ بازی‌های کامپیوتری٬ کتاب داستان، و انواع رسانه‌های صوتی و تصویری محصولات متفاوتی برای کودکان دختر و پسر تولید می‌کنند و به بازتولید کلیشه‌های جنسیتی می‌پردازند. در بسیاری موارد، این کلیشه‌ها موجب تبعیض علیه زنان و نقض حقوق آنان می‌شود، اما در مورد رانندگی این محافظه‌کاری آموخته‌شده به زنان به نفع آنان و موجب کاهش تلفات جانی و نقص عضو بیشتر در میان زنان نسبت به مردان شده است.

پژوهشگران دانشگاه دارموث، با مطالعه‌ی رفتار تعدادی از کودکان طی چهار سال (دوران پیش و پس از رسیدن به سن مجاز رانندگی)، نشان دادند که آن دسته از کودکان (عموما پسرهاً) که بازی‌های خشن کامپیوتری انجام می‌دهند، در سنین بالاتر٬ از پلیس اخطار و جریمه‌ی بیشتری برای سرعت غیرمجاز و دیگر رفتارهای خطرناک در رانندگی دریافت می‌کنند.

یکی از شاخص‌های رانندگی خطرناک و تهاجمی٬ سرعت بالا و تمایل به سبقت گرفتن از دیگر اتومبیل‌ها در طی مسیر است. تحقیق دیگری نشان می‌دهد که، تمایل به سبقت در مردان بیش از زنان است و برابر است با ۳۴ درصد در مقابل ۲۷ درصد. زنان در ترافیک کند ۴۳ درصد احتمال دارد که در همان مسیر ادامه دهند، اما تنها ۳۴ درصد مردان ترافیک آهسته را تاب می‌آورند.

از رانندگان خواسته شد درجه‌ی موافقت خود با پنج عبارت را تعیین کنند. اولین عبارت این بود: «من از سرعت احساس لذت می‌کنم.» نزدیک به نیمی از مردان موافق این گزاره بودند (۱۰ درصد تا حدودی موافق و ۳۶ درصد بسیار موافق)، و حدود یک‌سوم زنان (۶ درصد تا حدودی موافق و ۲۶ درصد بسیار موافق).


نمودار ۱: لذت بردن از سرعت بر حسب جنسیت و سن

Figure4-3

سومین گزاره این بود: «من اغلب در مواجهه با رانندگان کندرو صبرم را از دست می‌دهم.» در مجموع سه‌پنجم (۶۰ درصد) افراد یا بسیار موافق (۲۲ درصد) یا تا حدودی موافق (۳۸ درصد) این گزاره بودند (نمودار ۲).


نمودار ۲: بی صبری در مواجهه با رانندگان کندرو

Figure4-5

رانندگان مرد بیش از زنان گزینه‌ی «بسیار موافق» را انتخاب کردند (۲۵ درصد در برابر ۱۹ درصد). اما در مورد گزینه‌ی «تا حدودی موافق» تقریبا با هم برابر اند (به ترتیب ۳۷ و ۳۸ درصد).

یک‌سوم رانندگان (۳۰ درصد) یا بسیار موافق (۶ درصد) یا تا حدودی موافق (۲۴ درصد) با این گزاره بودند: «من تلاش می‌کنم تا هرچه سریع‌تر به مقصد برسم» (نمودار ۳). مردان تنها اندکی بیش از زنان با این گزاره موافق بودند (۳۲ در مقابل ۲۸ درصد). موافقت با این گزاره با افزایش سن به شدت سقوط می‌کند، به ویژه در بازه‌ی سنی ۲۵ تا ۳۴ و ۳۵ تا ۴۴ سالگی.


نمودار ۳: رسیدن هرچه سریع‌تر به مقصد

Figure4-6

آخرین گزاره از این مجموعه این بود: «بسیار نگران وقوع تصادف هستم.» کمتر از نیمی از رانندگان (۴۴ درصد) با این گزاره موافق بودند (نمودار ۴). موافقت ضعیف و قوی با این گزاره تقریباً برابر بود (۲۴ و ۲۲ درصد).


نمودار ۴: نگرانی از وقوع تصادف

Figure4-7

نمودار ۴ نشان می‌دهد که، زنان بیش از مردان نگران تصادف هستند (نیمی از زنان در برابر دو پنجم مردان). زنان و مردان ، به ترتیب، ۲۴ در برابر ۲۰ درصد تا حدودی موافق گزاره٬ و ۲۷ در برابر ۲۱ درصد بسیار موافق گزاره بوده‌اند. در تمام گروه های سنی به استثنای گروه سنی بالای ۶۵ سال٬ زنان بیش از مردان نگران تصادف اند.

در جدول زیر٬ درجه‎ی اهمیت هریک از فاکتورهای تعیین میزان سرعت برحسب جنسیت نشان داده شده است:

image (3)edited
تا حدود زیادی، اولویت‌بندی زنان و مردان در مورد این هفت فاکتور به هم نزدیک اند. برای مثال، هم زنان و هم مردان شرایط جوی را مهم‌ترین فاکتور در تعیین سرعت ارزیابی کرده‌اند (۹۶ و ۹۵ درصد٬ مجموع تا حدودی موافق و بسیار موافق). اما در مجموع، در تمام موارد به جز یک استثنا٬ زنان فاکتور مورد نظر را بااهمیت‌تر از مردان تلقی کرده اند. مورد استثنا «سرعت دیگر وسایط نقلیه» بود٬ که زنان اهمیت آن را اندکی کمتر از مردان ارزیابی کرده‌اند. زنان به تابلوی «محدودیت سرعت» به طرز قابل توجهی اهمیت بیشتری می‌دهند به نسبت مردان (۹۳ در برابر ۸۷).

این هم خلاصه‌ی یک تحقیق جالب است که میتوان در یک باکس آورد (ایرانی‌ها را با مفهوم اسپید دیتینگ هم آشنا می‌کنیم. الگو بگیرند. با یک عکس از این قرارها که مردم فضا را ببینند):


تفاوت رفتار زنان و مردان در قرارهای آشنایی سرعتی (اسپید دیتینگ)

قرار سرعتی به قرارهایی گفته میشود که دو طرف زمان کمی برای جست و جوی پارتنر مناسب دارند و از سویی علاقه ندارند به صورت آنلاین دنبال فرد مناسب بگردند و ترجیح میدهند که او را از نزدیک ببینند و کمی با او صحبت کنند. در این قرارها افراد به طور چرخشی٬ در حد چند دقیقه به صورت دونفره صحبت میکنند, مشخصات طرف مقابل را یادداشت میکنند و در پایان وقت به برگزارکنندگان اطلاع میدهند که از چه کس یا کسانی خوششان آمده است. اگر آن افراد هم متقابلا به این فرد علاقمند شده باشند آن دو «مچ» میشوند و قرارهای بعدی را میگذارند. سازمان های زیادی در کشورهای مختلف وارد این تجارت شده اند و با فراهم کردن فرصت ملاقات افراد زیادی در زمان محدود٬سود خوبی هم عایدشان میشود.

در تحقیقی که نتایج آن در فصل‌نامه‌ی اقتصاد آکسفورد منتشر شده٬ رفتار زنان و مردان در قرارهای آشنایی سرعتی بررسی و تحلیل شده است. در این آزمایش، سوژه‌ها به طور تصادفی و با تنوع مناسب در پارتنرهای احتمالی انتخاب شدند. آزمایش به گونه‌ای طراحی شد که نه فقط نتیجه‌ی نهایی و انتخاب‌های نهایی افراد مشخص شود بلکه رفتار هر فرد قابل سنجش و مطالعه باشد. بر طبق نتایج به دست آمده٬ زنان اهمیت بیشتری به هوش و نژاد پارتنر خود می‌دادند٬ در حالی که مردان به جذابیت فیزیکی اهمیت بیشتری می‌دادند. علاوه بر آن٬ مردان هنگامی که هوش و بلندپروازی زنان از خود آن‌ها ببشتر بود اهمیت کمتری به آن می‌دادند. همچنین، زنان مردانی را ترجیح می‌دادند که در محلات مرفه‌تر زندگی می‌کردند. و در پایان٬ اندازه‌ی گروه در انتخاب مردان بی‌تأثیر بود، درحالی که انتخاب زنان با افزایش اندازه‌ی گروه به شدت افزایش پیدا می‌کرد.