آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۱ تیر ۱۳۹۳

ناصر دادخواه

اجتماع


کارلوس کی روش: من نیامدم که یک بازنده سرافراز باشم


Brazil Soccer WCup Argentina Iran

 

اختصاصی تابلو از برزیل  –

کارلوس با خنده از میکسد زون خارج می شود و درحالی که وقتی سئوال را می شنود. ایا مردم باید اماده جشن پیروزی برای چهارشنبه باشند؟ او لبخندی می زند و می گوید:«انشالله»
تیمی که میان همه تیم های گروه ایران صاحب کمترین بخت صعود بود حالا شانس صعود دارد و قطعا بوسنی از بین تیم های گروه حذف شده است. کارلاوس انچه را که باید اثبات کرد. یک نبرد مردانه برای ماندن در کورس و نمایشی قابل ستایش اما این پایان کار سرمربی نیست. او به ادامه مسیر می اندیشد:« من نیامدم اینجا که یک بازنده سرافراز باشم. ما این همه سختی نکشیدیم که همه بگویند دست شان درد نکند ، خوب بودند. من همه عمرم از باختن متنفر بودم. هیچ وقت دوست ندارم ببازم.»

من نیامدم اینجا که یک بازنده سرافراز باشم. ما این همه سختی نکشیدیم که همه بگویند دست شان درد نکند ، خوب بودند. من همه عمرم از باختن متنفر بودم. هیچ وقت دوست ندارم ببازم.»

او می خواست کار صعودش را در زمین بازی با آرژانتین نهایی کند اما یک اشتباه فاحش از داور برنامه هایش را به هم ریخت. البته سرمربی کمی بدبین تر است و باورش نمی شود داور خیلی سهوی این قدر نزدیک به صحنه اشتباه کرده باشد برای همین خیلی تند علیه قاضی زمین مصاحبه می کند. داوری که جشن یک ملت را با تصمیمش خراب کرده است. با این وجود قرار نیست به خاطر آن اشتباه دنیا به آخر برسد پس باید استارتی از نو زد. بچه های تیم ملی بعد از دویدن ۲۰ کیلومتری در دو بازی باید برای نبردی مشابه آماده باشند. خستگی را می شود در چهره های شان دید اما کارلوس و کمپ ویژه کورینتیانس اماده اند برای بازسازی تیم. روز اول فقط ریکاوری و تخلیه انرژی منفی و بعد دو جلسه تمرین برای جدال سوم. کارلوس می گوید:« می رویم که بجنگیم. اول باید با خستگی مان بجنگیم ، بعد فکری داشته باشیم باری شرایط روانی و بعد برنامه ریزی برای حمله. ما تا لحظه آخر مبارزه می کنیم. قرار نیست نا امید باشیم. برای مبارزه آمدیم. همان طور که نشان دادیم با همه سختی هایی که تیم داشت می شود این قدر خوب بود ، حالا برای تکمیل ماموریت غیرممکن مان به میدان می رویم.»
سرمربی برای موفقیت به آب و آتش می زند . او و شاگردانش مصمم از تلاش برای صعود می گویند. نبرد برابر آرژانتین همه را به یک پیروزی بزرگ امیدوار کرده. سربازانی که قرار است تا پای جان بجنگند. شاید پایان راه شان پیروزی یا حتی صعود نباشد اما آنها قرار نیست پا پس بکشند می جنگند تا شادی را به مردم شان هدیه دهند. از اشکان دژاگه که می گوید ما اماده مبارزه ایم تا هاشم و امیرحسین و پولادی که می خواهند شادی را به مردم هدیه بدهند. انها همه می خواهند وعده ای با مردم داشته باشند . جشن شیرین صعود به جام جهانی در پایان مسابقه سوم با بوسنی. بوسنی و ادین ژکو بی شک تیمی قدرتمند هستند و اگرچه ایران شاید کم ستاره ترین تیم گروهش باشد اما ستاره ای دارد که کارلوس اسمش را گذاشته:« وحدت تیم» آیا آنها موفق به ساختن این شب شاد می شوند؟ حتی فکر کردن به جشن شیرین چهارشنبه لذت بخش است پس بگذارید با این امید خوش باشیم.