آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۷ دی ۱۳۹۲

مهدی جامی

اجتماع


شماره به شماره با تابلو


cover0
شمارۀ صفر
این اولین شماره خیلی شبیه یک روزنامۀ دیواری مدرسه است. مؤدب و سربراه و با موضوعاتی که عمداً خواسته عمومی باشد و جوان پسند. اسمی هم در صدر مطالب نیست جز یک دو سه تا. ولی مقدمۀ خود حسن سربخشیان خوب و خواندنی است. زبانش هم شسته رفته است. ولی باقی مجله هنوز کار دارد به این مقدمه برسد. گرافیک هم هنوز در قدم اول است. تنها برجستگی‌های این شماره همکاری توکا نیستانی است و چند ویدئو. اینها ارزش افزوده‌های خوبی است.
—————

cover1

شمارۀ ۱
هنوز اسم و رسم گرداننده‌ها معلوم نیست. ولی یک مطلب با امضای شورای سردبیری دارد. دو سه تلاش برای آزمودن برخی ایده‌ها که اینجا و آنجا هم به کار رفته. مثل “دیروزنامه” و “عکس‌های قدیمی” یا “امروز چه کنم؟” که برای ماهنامه عجیب است از “امروز” – که حوزۀ روزنامه است – حرف زدن. مجله فقط ۲۰ صفحه است. مطالب اسم نویسنده دارد. ولی موضوعات خیلی تازه نیست. با معمارِ “شهیاد” صحبت کرده است که‌‌ همان روز‌ها در رسانه‌های دیگر هم با او صحبت شده بود و گرنه می‌توانست اتفاقی باشد برای خودش.
—————

cover2
شمارۀ۲
کمی رنگ و رو و طبقه بندی مشخص‌تر پیدا کرده است و “تابلو” ‌تر شده است. انتخاب چند موضوع خاص شهری مثل “پاتوق” جالب است و نطفۀ چیزی که در شماره‌های بعدی گسترش پیدا می‌کند.
—————-

cover3

شمارۀ۳
احتمالاً خیلی‌ها از این شماره “تابلو” را شناختند آن هم به خاطر طرح روی جلد جسورانه‌اش و بحث از جنجال “پریود” شاهین نجفی. منهای این باید گفت از همین شماره هم شیوۀ استفاده از عکس در آرایش صفحه‌ها بهتر که نه در واقع درست و خلاق شده است. احتمالا گرافیست مجله تغییر کرده است.
—————-


cover4
شمارۀ ۴
ویژه نامه‌ای است در بارۀ آکادمی گوگوش. انتخاب موضوع هوشمندانه است و روش بررسی هم به اندازۀ قابل قبولی متنوع و منصفانه. طراحی روی جلد و پشت جلد عالی. مجله دارد راه می‌افتد. برخی ستون‌ها ثابت شده‌اند. برخی طبقه بندی‌های مطالب ظاهر و پنهان می‌شوند. شورای سردبیری هم پنهان است!
—————-


cover5
شمارۀ ۵
یک شمارۀ شاخص است. نه فقط به خاطر عکس و طرح و گرافیک که آن هم خوب و مرغوب است. بلکه به خاطر یک موضوع دشوار و کم شناخته یعنی دنیای زیرزمینی ایران. خیلی چیزهای خوب و چند تا گزارش کمیاب و ناب دارد. یعنی مطالبی که جای دیگر نمی‌شود یافت. از کتاب هوشمندزاده تا گالری عکس زیرزمینی. این یعنی رسانه. اما اشتباه این شماره پرداختن مستقیم به سیاست است. سیاست روزنامه‌ای و وبسایت‌های خبری آنلاین به نظرم جایش در ” تابلو” نیست.
—————-


cover6
شمارۀ ۶
شمارۀ شفافیت است! بالاخره شورای سردبیری مشخص می‌شود. صفحۀ “حقوق” بخوبی بسته شده. در این شماره شیوۀ پرداختن به سیاست در بحث از انتخابات خوب است. جنبۀ تصویری انتخابات هم خوب دیده شده. پروندۀ سرطان پستان هم خوب است و خواندنی. سینما و کن و تئا‌تر هم. می‌شود گفت ” تابلو” روی غلتک افتاده است. عکس‌ها بتدریج آنقدر خوب شده که می‌شود حضور سربخشیان را در مجله بروشنی لمس کرد.
—————-


cover7
شمارۀ ۷
دو بخش دارد که من از بودن آنها کنار هم سر در نمی‌آورم. یکی بخش ورزش است. یکی بخش سیاست است که اینجا به نظرم یکباره سطح مطالب، چسبیده به سقف! مطالب بی‌بی سی وار به درد ” تابلو” نمی‌خورد. نیم اول مجله سیاست و سنگین، و نیم دوم ورزش. این دو تا کفه کنار هم جور نیستند. بعد هم بحث از مصر آن میانه؟ و حتی روزشمار رویدادهای مصر؟ – برخی ستون‌های لق و تق مجله هم کنار گذاشته شده مثل “چی بکنم؟” و این خوب است. کار شاخص این شماره گفتگوی ویدئویی با عابدزاده است – استقبال مخاطب هم از این ویدئو خوب بوده است با ۳۳ هزار بازدید؛ بیشترین بازدید از یک ویدئوی ” تابلو”.
—————-


cover8-353x500
شمارۀ ۸
شمارۀ دشواری برای ارزیابی است. وزن احمدی‌نژاد زیاد است. مقالۀ اول با آن تیتر می‌خورد توی صورت آدم: “احمدی‌نژاد موفق بود!”. خب پوپولیست موفق بود. اما مهم نیست. موفقیت را کنار این آدم گذاشتن برای من قابل فهم نیست. مقالۀ آخر هم عجیب است؛ اینکه کسی بگوید نظام آمریکا به مجرم و زندانی نیاز دارد. به نظرم اینها ضداطلاعات است تا اطلاعات. بعد از چند دهه تبلیغ سوء در ایران باید مراقب باشیم چطور آمریکا را معرفی می‌کنیم که مستقل از آن تبلیغات باشد. اما این شماره پر است از ویدئوهای متنوع و خوب. ولی دوز جوان‌پسندش پایین رفته است. گرچه یادِ ” درخت‌های ولی عصر” خوب است.
—————-

cover9-353x500
شمارۀ۹
این شماره برای من از همه جذابتر بود. جنگ چیزی است که با زندگی میلیون‌ها ایرانی آمیخته است. مطالب خوب و بحث‌های خوب به همراه چند ویدئو که از همه بهتر همانی است که از امروزِ خرمشهر می‌گوید. تکان‌دهنده است. ولی ویدئویی که از کار کاوه گلستان ارائه شده خوب نیست و در حد انتظار نیست و شاید اصلا ویدئو نیست.
—————-

cover10-353x500
شمارۀ۱۰
این شماره که ویژه نامۀ فیسبوک است اعتراض مرا برانگیخت. یکی دو جا هم نوشتم که این همه دید منفی در بارۀ فیسبوک ما را از اهمیت و ارج این شبکۀ مهم اجتماعی غافل می‌کند. این شبکه الان مهم‌ترین شبکۀ پیوند ایرانیان است. از این منظر مطلبی در این شماره نبود. از فیسبوک بد استفاده می‌شود یا نمی‌شود اولویت ما نیست. البته آموزش باید داد اما اولویت این است که تنها شبکه تماس شهروندان و هموطنان داخل و خارج است.
—————-

Cover11-353x500

شمارۀ ۱۱
برخلاف شمارۀ قبلی، این شماره تحسین مرا برانگیخت. همگنی مطالب و انتشار بینش واحد در همه مطالب این شماره را به بهترین و منسجم‌ترین شمارۀ ” تابلو” از دید حرفه‌ای تبدیل کرده است. این شماره نمونه‌ای است از مجله‌ای برای جوانان. کاری که دیگر رسانه‌ها نمی‌کنند. به نظرم کارهایی که دیگران می‌کنند را باید به دیگران وانهاد و کاری را کرد که فقط ” تابلو” می‌تواند کرد.


نکتۀ آخر –

در بارۀ ویدئو‌ها کلی می‌شود حرف زد. در بارۀ وبسایت ” تابلو” هم بماند تا وقتی دیگر. شاید دومین سالگرد تولد ” تابلو”. اما به نظرم باید سایت، طوری باشد که ویدئو‌ها بیشتر و بیشتر دیده شوند.