آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۱۹ دی ۱۳۹۲

بابک بردبار

اجتماع


رویای من، لندن


آمار کل مهاجرین در جهان بالغ بر ۲۱۴ میلیون نفر است ، این رقم در سال ۲۰۰۲ میلادی ۱۵۰ میلیون نفر را شامل می شد. افغانستان نیز جزو کشورهایی است که آمار مهاجرت در آن به خاطر شرایط زندگی و دهه ها جنگ در آن کشور همواره بالا بوده است. تنها حدود ۳ میلیون نفر از افغانی ها به ایران پناه برده‌اند. محمد شیدا در سال ۱۹۸۱ در شهر بامیان به دنیا آمده یکی از همین مهاجران است محمد در سن ۳ سالگی به همراه خانواده‌اش به ایران مهاجرت کرد. بعد از ۱۱ سال زندگی در ایران سال ۱۹۹۵ دوباره به افغانستان بازگشت. محمد از کودکی علاقه زیادی به ورزش داشت. ورزش را از ۱۵ سالگی در رشته رزمی کونگ فو شروع کرد. ۱۸ ساله بود که به دلیل رفتن بر روی مین پای راستش را از دست داد و در‌‌ همان سال پدرش هم به دست نیروهای طالبان کشته شد. جنگهای طولانی و تداوم خشونت در افغانستان خانواده محمد را وادار کرد که دوباره به ایران بازگردند. او در ایران تلاش خود را برای ورزش کردن در رشته دوچرخه سواری وفوتبال معلولین شروع کرد. محمد برای تامین نیاز خانواده و امرار معاش زندگی در شیراز به کارگری مشغول شد. اودر سال ۲۰۱۰ در مسابقات المپیک آسیایی چین در رشته دوچرخه سواری (۳ کیلومتر) مقام چهارم آسیا را کسب کرد. بعد از مسابقات آسیایی تصمیم گرفت طی ۲ سا ل فرصت باقی مانده همه انرژی‌اش را برای المپیک ۲۰۱۲ لندن بگذارد. رویایش لندن شد و روزانه ساعتهای زیادی از وقت خودرا به تمرینات ورزشی سخت اختصاص داد. اما رویایش به حقیقت نپیوست. شرایط بد اقتصادی و وضعیت بسیار بد مهاجران افغان موجب شد محمد از شرکت در مسابقات المپیک بازبماند. وی به دلیل نارضایتی این بار همراه همسرش ایران را به صورت غیر قانونی به مقصد ترکیه ترک کرد.
هم اکنون محمد ده ماهی ست که در ترکیه زندگی می‌کند و منتظر جواب کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد می‌باشد. ولی به گفته‌ی این سازمان (یو ان) در ترکیه برسی پرونده پناهجویان افغان تا یک سال مقدور نمی‌باشد.