آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۸ دی ۱۳۹۲

ترانه شکوهی

اجتماع


دادگاهی به نام کلینیک زنان


دادگاهی به نام کیلینک زنان - زنان و تابوها

برای بعضی از زن‌‌ها اولین مراجعه به پزشک متخصص زنان تجربه‌ی ترسناکی است، اما حقیقت این است که چنین موضوعی اولین قدم یک زن به سوی دنیای بزرگ‌سالی محسوب می‌شود. این موضوع محدود به جامعه‌ی ما نیست: امی شاو و شانن ریدگوی، در مقاله‌ای که به تازگی در وبسایت فمینیسم روزمره منتشر شده، به وجود این مشکل در جامعه‌ی آمریکا اشاره کرده‌اند. متن زیر خلاصه‌ای از این مقاله است.

متأسفانه زنان جامعه‌ی آمریکا یاد گرفته‌اند که واژن‌شان را چیز شرم‌آوری تصور کنند و تنها زمانی درباره‌ی آن صحبت می‌کنند که «مناسب» باشد؛ زمان بچه به دنیا آوردن از جمله‌ی این شرایط «مناسب» است. تداوم سکوت و خجالت همان چیزی است که ترس شدید از «مراجعه به پزشک زنان» را افزایش می‌دهد. در واقع، نتایج یک بررسی که روی ۷۹ زن ۱۸ تا ۷۱ ساله انجام شده نشان می‌دهد که دو سوم آن‌ها هنگام رفتن به اتاق معاینه مضطرب و ناراحت بوده‌اند.
به هرحال، برای آن که حس زنانگی حقیقی‌مان را بپذیریم و مسئولیت سلامت‌مان را بر عهده بگیریم، باید از لکه‌ی ننگ شرمندگی، که واژن و اعضای جنسی‌مان را احاطه کرده، دور شویم و تا حد امکان آگاه و رها باشیم. به همین منظور، در نظر داریم آن‌چه را که باید از مراجعه به متخصص زنان انتظار داشت با شما در میان بگذاریم. در این صورت، تا حد امکان از سلامت اعضای جنسی‌تان آگاه می‌شوید و به موقعیت خودتان اشراف پیدا می‌کنید.
در طول معاینه، ممکن است سؤال‌هایی درباره‌ی تعداد شریک‌های جنسی شما مطرح شود. همچنین احتمال دارد که لازم باشد تعداد دفعاتی را که نزدیکی جنسی داشته‌اید بگویید، و درباره‌ی تاریخ نزدیکی و آخرین عادت ماهانه‌تان هم سؤال می‌شود.
لطفاً صادق باشید! بسیاری از دوستان خود ما هم بارها درباره‌ی تعداد شریک‌های جنسی‌شان دروغ گفته‌اند، چون از بازگویی چنین موضوعی شرمگین می‌شدند و اعتراف درباره‌ی آن خجالت‌‌زده‌شان می‌کرد. این موضوع مثال بارز دوگانگی درونیِ باکره / فاحشه است که از زمان تولد با ما همراه بوده است. «اگر هیچ شریکی نداشته‌ای کوته‌فکر هستی، و اگر بیشتر از دو شریک داشته‌ای هرزه و شهوت‌پرست ای.» وظیفه‌ی پزشکان قضاوت نیست و لازم است ما هم از قضاوت کردن خودمان دست برداریم.
ممکن است بگویید: «این موضوع ربطی به آن‌ها ندارد!» اما حقیقت این است که سلامت جنسی شما به پزشکان و پرستاران ربط دارد. آن‌ها بر اساس تجربه‌ی شما متوجه خواهند شد که کدام معاینه یا آزمایش‌های مربوط به مقاربت جنسی لازم است.
به یاد داشته باشید که آزمایش‌های مربوط به عفونت مقاربتی ربطی به ارزش‌گذاری و قضاوت درباره‌ی شخصیت شما ندارد؛ به دوگانه‌ی درونی باکره / فاحشه گوش ندهید! انجام آزمایش‌ها نشان می‌دهد که خودتان را مسئول سلامتی‌تان می‌دانید و نگران شریک‌های جنسی‌تان در گذشته، حال، و آینده هستید و اگر فکر می‌کنید با وجود رابطه‌های مکرر به هیچ‌یک از عفونت‌های مقاربتی دچار نشده‌اید، گواهی مکتوبی خواهید داشت که این موضوع را اثبات می‌‌کند.
اتاق معاینه با همه‌ی ابزارهای ترسناکش همان بخشی است که اغلب زنان، هنگام مراجعه به پزشک، از آن هراس دارند. یکی از بهترین درمان‌ها برای این هراس این است که با پرستارها و پزشک‌‌ها صادق باشید. اگر به آن‌ها بگویید که اولین تجربه‌ی شما است، آن‌ها شرایط شما را کاملاً می‌فهمند و به گونه‌ای رفتار می‌کنند که شما راحت باشید.
در این اتاق از شما خواسته می‌شود که همه‌ی لباس‌ها، حتا لباس زیرتان، را از تن بیرون بیاورید. بعد از آن که لباس‌هاتان را در آوردید، دکتر وارد می‌شود و معاینه‌تان می‌کند. اگر از نظر جنسی فعال باشید، سؤال‌هایی درباره‌ی روش‌های پیشگیری از بارداری و دوره‌های عادت ماهانه‌تان پرسیده خواهد شد، سؤال‌هایی مثل این که آیا دوره‌ها مرتب هستند؟ آخرین دوره چه تاریخی بوده، و چه مدت طول کشیده است؟
دوباره باید تأکید کنیم: صحبت کردن درباره‌ی این موارد سخت است، اما کلینیک بیماری‌های زنان جایی نیست که از بیان سابقه‌ی جنسی‌تان خجالت بکشید و تعداد شرکای جنسی‌تان را کم کنید یا درباره‌ی تعداد دفعاتی که نزدیکی بدون کاندوم داشته‌اید دروغ بگویید. چنین مسائلی در آن‌جا کاملاً محرمانه می‌مانند.
در صورتی که همچنان مضطرب هستید، پیشنهاد می‌کنیم این موضوع را با دوستان و اعضای خانواده در میان بگذارید، چون به شما کمک می‌کند از نگرانی رها شوید. به خاطر داشته باشید که آزادانه و رک و راست حرف زدن با پزشک‌تان کلید ایجاد اعتماد متقابل میان شما است. و مهم‌تر از همه، به شما کمک می‌کند از سلامت اعضای جنسی و وضعیت رابطه‌ی جنسی‌تان اطمینان خاطر پیدا کنید.