آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۲۲ تیر ۱۳۹۲

محمد جبرانی

فرهنگ


“یک کتاب، “حرفهایی برای گفتن


n00009307-b
ایران تاریخی سراسر عجیب و پرمخاطره دارد، تاریخی که به راحتی نمی‌توان از آن حرف زد و رازش را عیان ساخت. ایران در میان کشورهای این قرن همیشه در صف اول معرکه بوده و کشف نفت در آن این مسئله را تشدید کرد. از بین نویسندگان و متفکران این سال‌های ایران کمتر کسی مثل «محمد علی اسلامی ندوشن» دغدغه شناخت ایران و مقایسه آنچه بوده، و آنچه هست را در سر داشته است. «ندوشن» در بیشتر آثار خود متوسل به نوعی روایت تاریخی می‌شود تا از این طریق سخنانش جذاب‌تر و مخاطب پسند‌تر شود. «او که متولد ۱۳۰۴ در ندوشن یزد است در خانواده‌ای با بضاعت متوسط به دنیا آمد. پدرش را زود از دست داد. تحصیلات ابتدایی را نخست در مدرسه «ناصرخسر» ندوشن و سپس در مدرسه «خان» یزد پی‌گرفت و….»
گفتنی‌های ایران
کتاب «ایران چه حرفی برای گفتن دارد» یکی از آثار اوست که در زمان اصلاحات اول (۱۳۷۶-۸۰) مجوز چاپ و انتشار گرفت. این کتاب در دوران اوج اعتبار بین المللی رئیس جمهور اصلاحات سعی داشت دریچه‌ای تازه از تاریخ انقلاب اسلامی را برای مخاطب خود ترسیم کند. ایرانی که رئیس جمهورش مبدع نظریه «گفتگوی تمدن‌ها» بود و از آن آوای صلح و مدارا به گوش می‌رسید. «ندوشن» در مقدمه کتاب می‌نویسد «ما که‌ اینک‌ در آستانه قرن‌ بیست‌ و یکم‌ قرار گرفته‌ایم‌ و وظیفه‌ داریم‌ که‌ کشور خود را به‌ نسل‌ آینده‌ تحویل‌ دهیم‌، آیا به‌ آن‌ آگاهیم‌ که‌ چه‌ وظیفه سنگینی‌ بر دوش‌ ماست‌؟ در تاریخ‌ ایران‌ کمتر نسلی‌ یک‌ چنین‌ مسئولیّتی‌ برعهده‌ داشته‌، زیرا باید به‌ انتظارهائی‌ که‌ خاصّ این‌ زمان‌ است‌ پاسخگو باشد، آن هم در کشوری‌ که‌ هم‌ جغرافیایش‌ حساسیّت‌ خاصّ دارد و هم‌ تاریخش‌ «او کتاب را با تلنگر آغاز می‌کند و در ادامه نیز مسلسل وار با کلمات به مخاطبی می‌تازد که دغدغه آگاهی او و حساس کردنش را دارد. کتاب مثل بیشتر کارهای نویسنده از مجموعه مقالاتی تشکیل شده که هر کدام معنایی مستقل و محتوایی خاص را مدنظر دارد. در تمام این معنا‌ها او به دنبال یادآوری از ایران است، ایرانی که در گذشته‌ای باشکوه غرق است و آینده‌ای مطمئن را پیشرو دارد. کتاب اطلاعات مفید و مستندی از فضای ایران دوران اصلاحات و جایگاه جهانی آن می‌دهد و نویسنده سعی دارد نشان دهد که چنین موقعیتی حق ایران و ایرانیان است. کتاب در مجموع نه مقاله اصلی بهمراه نه مقاله کوتاه‌تر دارد که به نوعی ضمیمه اثر تلقی می‌شود. این کتاب برای اولین بار توسط «شرکت سهامی انتشار» در سال ۱۳۷۹ منتشر و بعد‌ها چاپ آن تجدید شد.