آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۱۲ تیر ۱۳۹۲

مجله تابلو

اجتماع


نقاشی های ننه حسن


منور رمضانى معروف به “ننه حسن” متولد ١٣١۶ از نقاشان خودآموخته زنجان است. وی از کودکی به قالیبافى و طراحى نقوش قالى مشغول بوده اما چند سالى ست نقاشى روی کاغذ را شروع کرده. نمایشگاه نقاشی ننه حسن؛ در خانه هنرمندان تا ۱۲ تیر برپا بود.

1044163_10151712624106206_1881075052_n

اگرچه منور رمضانی آموزش نقاشی ندید و تا ۷۰ سالگی آن را تجربه نکرد، اما قالی‌بافی و طراحی نقش قالی برای چند دهه، ذهن و چشمانش را در به کارگیری عناصر بصری و دغدغه‌های تصویرگری توانا ساخت تا بتواند زبان بصری‌اش را با راه حل های شخصی اش پیدا کند.

nanehassan1

از سوی دیگر این زبان بصری در خدمت بیان ساده و بی‌پیرایه‌ی زندگی‌اش قرار گرفت. این دو امر در کنار هم، برقراری ارتباط با آثارش را تسهیل کرده و مخاطب با کلیدواژه‌ی عنوان می‌تواند در جهان تصویری‌اش وارد شود و دغدغه‌های موضوعی و تصویری ننه‌حسن را دریابد.
در هم تنیدگی قالی و نقاشی در آثار ننه‌حسن به حضور قالی‌ها در نقاشی‌هایش چه در فضاهای دروتی و چه بیرونی محدود نمی‌شود. استفاده از ریتم‌ها و موتیف‌های تکرارشونده، استریلیزه‌کردن فیگورها و تکرارشان و
تبدیل آنها به یک پترن و نقش‌مایه، فرم‌های مرکزی دایره و چندضلعی،تقارن‌ها و به ویژه حاشیه‌ها، نقاشی‌هایش را شبیه قالی کرده است.

nanehassan2

nanehassan4

گاه صحنه‌ای دیده می‌شود مانند زیر کرسی یا سر سفره نشستن با موتیف‌های دایره و چندضلعی در میانه، با حاشیه‌ای شبیه قالی که در دو طرف تارها نیز نقاشی شده‌اند مخاطب را مردد می‌کنند که این یک نقاشی از یک صحنه است و یا نقاشی‌ای از یک قالی!
فارغ از تاریخ هنر، آکادمی، تئوری، سنت‌های هنری و نقاشی ایران و جهان، نقاشی ننه حسن ادامه‌ی قالی‌بافی اوست. حال که محدودیت تاروپود را ندارد با رنگ‌های خالص و تند و حط‌های لرزان به گونه‌ای شخصی راه‌حلی پیدا می‌کند، چگونه نیمرخ بکشد؟ چگونه ۳۶۰ درجه نشستن افرادی بر سر سفره یا زیر کرسی را نشان دهد که همه چهره‌ها دیده شوند؟ با حداکثر سادگی و حداقل عناصر، فیگورها شخصیت دارند و تیپ نیستند. قالی‌بافی به او دقت و حاصله را آموخته است لذا جزییات ریز، نقطه‌گذاری زیاد، حاشیه‌های پرکار برایش طبیعی می‌نماید و از این‌رو نقاشی‌های پر از جزئیاتش روان است.

nanehassan6

nanehassan7

ننه حسن در نقاشی‌هایش ، زندگی‌اش، پیرامونش رویا‌ها و باورهایش را بی‌پیرایه نقش می‌کند: خودش، کودکی‌اش، پدرش، شوهرش، پسرش، فرزندان از دست داده و عمه‌هایش را از یکسو و پیامبر و رستم و سهراب و … را از سوی دیگر ترسیم می‌کند. نگاه دقیقش به پیرامون هم معماری خانه و مسجد را در بر می‌گیرد و هم رودخانه و گورستن را. هم عروسی و چهارشنبه‌سوری و شب یلدا را نقش می‌زند و عزا و اعتیاد و خویشاوندانش را و هم داستان‌ها و روایت‌های حماسی و آیینی محل زندگی‌اش را. نقاشی‌هایش از شستن لباس تا رویاهایش و غم و شادی و نجواها و رازهای درونی‌اش را در بر می‌گیرد.
نقاشی‌های ننه‌حسن، ادامه قالی‌بافی اوست و زندگی را با زبان بصری ویژه‌ی خود ترسیم می‌کند.

nanehassan9

nanehassan10

nanehassan11

nanehassan12

nanehassan13

nanehassan19

nanehassan20

nanehassan23

nanehassan24nanehassan25

nanehassan28

nanehassan3

nanehassan5

nanehassan8

nanehassan14

nanehassan15

nanehassan16

nanehassan17

nanehassan18

nanehassan21

nanehassan26

nanehassan27

nanehassan29