آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۲۲ تیر ۱۳۹۲

شبنم آذر

فرهنگ


شعرهای من


Tablo (1)
محیط وُ مساحتم اقیانوس
منجمدم از شمال وُ جنوب
پُرم از آب شور
خشکی‌های کوچکی در من لانه کرده‌اند
در کمیت سطح وُ کیفیت عمق
از مرکز دوایر عظیمی
سقوط آزاد می‌کنم

تمام‌رُخی آبی
با اعماقی از غلیظِ سیاه
و چاه‌های درد

یک میل دائمی به رسوب
پایینم می‌کشد
آن‌چنان گود رفته‌ام
که از میان آبزیان درونم
قلبِ مرجان‌های سرخ را
بیشتر دوست دارم