آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب

۲۱ خرداد ۱۳۹۲

محمد جبرانی

اجتماع


یک آلبوم، مردی از جنوب


No5-243 (2)edited

آوای گرما

خاک جنوب آبستن رویای دریا و شب‌های شرجی است و متولد شدگان آن؛ یا «سعید شنبه‌زاده» است، یا «رضا صادقی»، هنرمندانی که آثارشان بوی‌‌‌ همان زادبومی را می‌دهد که در آن متولد شده‌اند. «رضا صادقی» را بی‌تردید می‌توان یکی از معجزات «پاپ ایرانی»، اگر قائل به وجود آن باشیم، نامید. کسی که گرمای صدایش؛ نوع شخصیتش، کارآک‌تر بی‌حاشیه‌اش از او یک محبوب جامعه ایرانی ساخته است.
مطابق الگوهای هنری که جمهوری اسلامی سعی در ترویج آن دارد همیشه هنری مورد توجه است که بتوان آن را با خانواده دید و لذت برد و کنسرت‌های «صادقی» همین ویژگی کمیاب در اجراهای موسیقی را دارد. او را می‌توان یک تولد موفق در این روزهای سیاه هنری و محدودیت‌های توانفرسا برای موزیسین‌ها و خوانندگان ایرانی دید، روزهایی که بیشتر آن‌ها مجبور به ارائه آثارشان به شکل زیرزمینی و غیرمجاز هستند.

آن مرد با پیراهن مشکی آمد
«رضا صادقی» که متولد شهر ساحلی بندر عباس است، اولین گام‌های هنری خود را در همین شهر برداشت. اولین تجربهٔ او در موسیقی به آهنگ «راز عشق» در سال ۱۳۷۱ باز می‌گردد. او در سال ۱۳۷۲ اولین آلبوم خود را با همین نام ارائه کرد. بعد از آن همکاری خود را با گروه هنری «کیمیا» آغاز کرد و آلبوم‌های «گل لاله»، «رویای شیرین «و «مستانه و دیوانه» را عرضه کرد. بعد از آلبوم «گل لاله» همکاری خود را با گروه کیمیا قطع کرده و برای پیشرفت در کار به تهران آمد. «رضا صادقی» از معدود هنرمندانی است که توانسته در شرایط سخت ایران امروز ماندنی شود، کار کند و هنرش را به محبوبیت برساند. بیشتر آثار او مورد استقبال عامه قرار گرفتند و به قول بزرگی که معتقد بود: «موسیقی در ایران مطرح است که آن را در تاکسی‌ها و مسافرکش‌های عمومی بشنوید.»
بیشتر کارهای صادقی تا مدت‌ها بعد از تولید در وسایل نقلیه عمومی و خصوصی شنیده می‌شود. او سعی کرد برای کار هنری خود یک شناسنامه عامه پسند طراحی کند و ایده «مشکی» موفق شد. آغار شهرت صادقی به ترانهٔ «مشکی رنگ عشقه» در آلبوم «پیرهن مشکی» بر می‌گردد. برخی آثار «صادقی» به شدت بیانگر طعم و حال و هوای این روزهای خاص جامعه ایرانی ست و ویژگی نوستالژیک وار صدایش موجب شده بسیاری از مخاطبان با کار‌هایش ارتباط برقرار کنند. کارهایی که هم می‌توان از آن سنت‌های فراموش شده را به خاطر آورد، هم بی‌وفایی‌های تجارب عاشقانهٔ دوران جوانی، هم عصبیت‌های این روزهای پر از جنون «جامعه خشمگین» فعلی!

همین
آخرین آلبوم او که مجوز گرفته «همین» نام دارد. آلبومی که شامل ده اثر است و نسبت به کارهای گذشته‌اش اثری متوسط محسوب می‌شود، «اثری» که حس می‌کنید فقط به خاطر اینکه کاری کرده باشد ساخته شده است. او در ابتدای سی دی توزیع شده، از فرصتی برای خواندن می‌گوید، فرصتی که امیدوار است به غنمیتی برای «ماندن» تبدیل شود، گذشت زمان نشان خواهد داد این رویای هنرمند محبوب و مردمی تا چه حد محقق می‌شود!